Festivalbubbels worden geroemd vanwege de saamhorigheid die wordt beleefd. Maar in de video-installatie Lumber is die verbondenheid niet meteen te herkennen. De mensen die we zien, lijken wel een roep te vormen, maar het is onduidelijk wat hen bindt of waar ze precies zijn.  Soms begint een hoofd lichtjes ritmisch te wiegen, maar er is geen geluid. Bracht muziek hen samen, of kijken we naar een sit-in, of naar een desolate opvangplek zelfs?  Wie langer kijkt, merkt in het groepsgedrag vervreemdende bewegingsreflexen op en een soort apathie die in de menigte lijkt te heersen. Daarmee is Lumber, ‘vintage’ Aernout Mik (Groningen, 1962). Hoewel het kunstwerk uit 1999 komt, is het nog altijd actueel. We leven in een tijd waarin onze samenleving soms in onverzoenlijke bubbels uiteen lijkt te vallen. Is van Woodstock, het festival der festivals uit 1969, alleen nog de modder overgebleven? Of dienen festivals nog steeds ook het vuurtje van vrijheid, verscheidenheid en verbondenheid brandend te houden, en mensen te prikkelen om eens buiten hun bubbel te treden?

Van 14 januari t/m 18 januari is Lumber te zien op de Grote Markt. Lumber werd gerealiseerd in het kader van ESNS Art, een jarenlange samenwerking tussen ESNS en Kunstpunt Groningen.