In Blue Heron, het speelfilmdebuut van de Canadees-Hongaarse filmmaker Sophy Romvari, vloeien herinnering en verbeelding in elkaar in een persoonlijk en gelaagd portret van familie en opgroeien.

Heldere luchten, eindeloze natuur en zorgeloze dagen aan het strand vormen het decor van de jeugd van Sasha (Eylul Guven). Ze speelt met haar broers, sluit voorzichtig vriendschappen en verkent de vrijheid van haar nieuwe thuis. Maar onder de oppervlakte is een onzichtbare dreiging voelbaar. Sasha’s oudere broer Jeremy (Edik Beddoes) worstelt met zichzelf en zijn steeds moeilijkere, onvoorspelbare gedrag zet het gezin onder druk. 

De film, deels gebaseerd op regisseur Romvari’s eigen jeugd, volgt Sasha niet alleen als kind, maar ook als volwassene die via foto’s en homevideo’s haar jeugd probeert te reconstrueren. Met deze caleidoscopische vertelstructuur doorbreekt Blue Heron de conventies van het traditionele coming-of-ageverhaal en ontstaat een intieme zoektocht naar herinnering, verlies en begrip binnen een gezin.